رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳۶
از عشق تو گشتم ارغنون عالم
وز زخمهٔ تو فاش شده احوالم
ماننده چنگ شد همه اشکالم
هر پرده که می‌زنی مرا مینالم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تأثیر عمیق عشق بر زندگی‌اش می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق محبوبش همچون یک ساز زیبا او را به نوا درآورده و احوال درونی‌اش را فاش کرده است. احساساتش به گونه‌ای است که هر بار پرده‌ای از احساسات را تجربه می‌کند، دلتنگی و ناله‌های عاطفی‌اش بیشتر می‌شود.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.