

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳۵
از طبع ملول دوست ما میدانیم
وز غایت عاشقیش می رنجانیم
شرمنده و ترسنده نبرد راهی
تا راه حجاب ماست ما میرانیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از حالتی پر از شرم و ترس جدایی صحبت میکند که از عشق عمیق و طبیعی دوست ناشی میشود. او به این نکته میپردازد که این عشق ممکن است موجب رنجیدن طرف مقابل شود. در نهایت، شاعر اذعان میکند که تا زمانی که راهی به سوی حجاب و جدایی وجود دارد، از آن دوری میجوید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
