

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۵۴
انگورم و در زیر لگد میگردم
هر سوی که عشق میکشد؛ میگردم
گفتی که به گرد من چرا میگردی؟
گرد تو نِیَم؛ به گرد خود میگردم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با استفاده از تشبیه خود به انگور، حس عشق و تسلیم را بیان میکند. او در جستجوی عشق در گوشه و کنار میچرخد و به سؤالی پاسخ میدهد که چرا به دور کسی میچرخد. او تأکید میکند که در واقع به دور عشق و معشوق میگردد و تسلیم این کشش است. احساسی از وابستگی و جذب قوی نسبت به عشق در این ابیات احساس میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
