رباعی شمارهٔ ۱۱۵۴

انگورم و در زیر لگد می‌گردم

هر سوی که عشق می‌کشد؛ می‌گردم

گفتی که به گرد من چرا می‌گردی؟

گرد تو نِیَم؛ به گرد خود می‌گردم