

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶۸
باز آمدم و برابرت بنشستم
احرام طواف گرد رویت بستم
هر پیمانی که بیتو با خود بستم
چون روی تو دیدم همه را بشکستم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با بازگشت به محبوب خود، در کنار او مینشیند و برای طواف گرد او آماده میشود. او به این نکته میپردازد که هر پیمانی که پیش از دیدن محبوبش با خود بسته بود، اکنون بیارزش شده و آنها را شکسته است. در حقیقت، وجود محبوب به اندازهای ارزشمند است که تمامی تعهدات قبلی را تحتالشعاع قرار میدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
