

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۷۶
بر بوی وفا دست زنانت باشم
در وقت جفا دست گرانت باشم
با این همه اندیشه کنانت باشم
تا حکم تو چیست آنچنانت باشم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موضوع وفا و جفا میپردازد و نشان میدهد که چگونه باید در مواجهه با وفا، دست از آن نکشد و در زمان جفا نیز به عواطف و ارتباطات خود ادامه دهد. همچنین به تفکر درباره خواستهها و دستورات معشوق اشاره میکند و میگوید که باید همچون او باشد و خود را با خواستهای او همسو کند. در نهایت، شاعر تأکید دارد که وجودش را مطابق با ارادهای که از معشوق میآید شکل دهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
