رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۹
آن پیش روی که جان او پیش صف است
داند که تو بحری و جهان همچو کفست
بی‌دف و نیی، رقص کند عاشق تو
امشب چه کند که هر طرف نای و دفست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به عشق و جمال معشوق اشاره دارد و می‌گوید که معشوق با وجود بزرگی و وسعتش، در دل عاشقان آرامش و شادی ایجاد می‌کند. هرچند که زندگی و جهان پیرامون به زودی زائل می‌شوند، عشق به معشوق همواره حیات دارد. در این حال و هوا، عاشق نمی‌تواند خود را از شادی و رقصی که به خاطر عشقش تجربه می‌کند، بازدارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.