

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸
آن بت که جمال و زینت مجلس ماست
در مجلس ما نیست ندانیم کجاست
سرویست بلند و قامتی دارد راست
کز قامت او قیامت از ما برخاست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از محبوبی سخن میگوید که زیبایی و زینت مجلس اوست، اما در کنار او حضور ندارد و شاعر نمیداند کجاست. این محبوب به قدری بلند و زیباست که قامت او نظیر قیامت برانگیز است و نبود او باعث ایجاد حالتی از اندوه و تشویش در شاعر شده است. حسرت و longing شاعر به محبوبی که از دسترس خارج شده، محور این تصویر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
