

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۹۴
تا روی تو دیدم از جهان سیر شدم
روباه بدم ز فر تو شیر شدم
ای پای نهاده بر سر خلق ز کبر
این نیز بیندیش که سر زیر شدم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر پس از دیدن محبوبش از جهان مادی دلبرداشته و به عالم معنوی گرایش پیدا کرده است. او به عظمت و قدرت محبوب اشاره میکند و معنای کبر و برتری او را در نظر میگیرد. در پایان، شاعر از احساس خضوع و بندگیاش در برابر محبوب سخن میگوید و به ارتباط عمیق و تحول روحی خود اعتراف میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
