

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۹۹
تا ظن نبری که من دوی میبینم
هر لحظه فتوحی به نوی میبینم
جان و دل من جمله توی میدانم
چشم و سر من جمله توی میبینم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و وصل معشوق اشاره میکند و ابراز میدارد که تمام وجودش متوجه محبوب است. او به طور مکرر از دریافتی نو و تجلیات جدید عشق سخن میگوید و تأکید میکند که در هر لحظه به شکلی تازه از عشق و زیبایی معشوق مینگرد. ارتباط عمیق و یگانگی روح و جسم خود را با محبوب نشان میدهد و میگوید که تمام حواس و ادراکاتش فقط به او تعلق دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
