

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۱۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱۳
خود راز چنین لطف چه مانع باشیم
چون صنع حقیم پیش صانع باشیم
در مطبخ چرخ کاسهها زریناند
حاشا که به آب گرم قانع باشیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به تبیین عشق و لطف الهی میپردازد و بیان میکند که انسانها به عنوان مخلوقی از حق، نباید به کمترین نعمتها قانع شوند. شاعر به تصویرسازی از آتش عشق و گنجهای الهی اشاره میکند و تأکید میکند که در میان نعمتها و تقدیرات الهی باید به دنبال گستردگی و عمق بیشتری از عشق و معرفت باشیم. در واقع، هدف، فراروی از نازایی و دستیابی به کمال و موهبتهای بزرگتر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
