رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۱۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱۲
خواهم که به عشق تو ز جان برخیزم
وز بهر تو از هر دو جهان برخیزم
خورشید تو خواهم که بیاران برسد
چون ابر ز پیش تو از آن برخیزم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به عشق معشوقش می‌اندیشد و آرزو می‌کند که برای او از زندگی و دنیا دل بکند. او خواستار آن است که نور عشق معشوق همانند خورشید بر او بتابد و به همین خاطر آمادگی دارد که مانند ابر از جلوی او کنار برود. این ابراز عشق و فداکاری نشان‌دهندهٔ شدت محبت و اشتیاق اوست.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.