رباعی شمارهٔ ۱۲۳۷

دیوانه‌نی ام و لیک می خوانندم

بیگانه‌ نی ام ولیک می رانندم

همچون عسسان به جهد در نیمه شبان

مستند ولی چو روز می دانندم