

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۶
آن چیست کز او سماعها را شرف است
وان چیست که چون رود محل تلف است
میآید و میرود نهان تا دانند
کاین ذوق و سماعها نه از نای و دف است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به بررسی معنای عمیق و روحانی سماع میپردازد. او میگوید که حالتهای شادی و ذوق ناشی از سماع و موسیقی، فراتر از نواها و آلات موسیقی مثل نای و دف است. این حالات به طرز مرموزی میآیند و میروند و نشان میدهند که اصالت آنها در تجربهای باطنی و عرفانی نهفته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
