رباعی شمارهٔ ۱۲۷۲

گاه از غم دلبران بر آتش باشم

گاه از پی دوستان مشوش باشم

آخر به چه خرمی زنم راه نشاط؟!

آخر به کدام دلخوشی خوش باشم؟!