

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۷۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۷۳
گاهی ز هوس دست زنان میباشم
گاه از دوری دست گزان میباشم
در آب کنم دست که مه را گیرم
مه گوید من بر آسمان میباشم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به تناقض در احساساتش اشاره میکند و از هوس و دوری صحبت میکند. او گاهی با اشتیاق به سوی محبوبش میرسد و گاهی در حسرت دوری از او به سر میبرد. در نهایت، وقتی که به دنبال محبوبش میرود، متوجه میشود که او در عرش آسمان قرار دارد و دسترسی به او دشوار است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
