

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۷۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۷۷
گر جنگ کند به جای چنگش گیرم
ور خوار کنم بنام و ننگش گیرم
دانی بر من تنگ چرا میگیرد
تا چون ببرم آید تنگش گیرم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از قدرت خود در برابر رقیب میگوید و اینکه اگر دشمنی بیفتد، او به مبارزه برمیخیزد. او آماده است تا با هر وسیلهای به مقابله با ننگ و نام رقیب بپردازد. همچنین اشاره میکند که این دشمنی باعث شده است تا رقیب به او بهعنوان یک تهدید نگاه کند و در نتیجه، این تنش را تشدید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
