

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۷۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۷۸
گر خوب کنی روی مرا خوب توام
ور چنگ کنی چو چوب هم چوب توام
گر پاره کنی ز رنج ایوب توام
ای یوسف روزگار یعقوب توام
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به رابطهٔ دوسویهٔ میان انسان و محبوب میپردازد. او بیان میکند که اگر محبوب به او محبت کند، او نیز خوب و دلنشین خواهد بود. همچنین، اگر محبوب با او بدی کند یا او را آزار دهد، او نیز تحمل خواهد کرد و خود را در برابر سختیها مانند ایوب و یوسف به محبوب خود وابسته میبیند. با این توصیف، شاعر عمق احساسات را در ارتباط با محبوب نشان میدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
