

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۹۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۹۱
گفتم به فراق مدتی بگزارم
باشد که پشیمان شود آن دلدارم
بس نوشیدم ز صبر و بس کوشیدم
نتوانستم از تو چه پنهان دارم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حس فراق و جدایی از معشوق اشاره میکند و میگوید که شاید با دوری مدتی از او، دلدار پشیمان شود و به او بازگردد. او از زحماتش برای صبر کردن و تلاش برای فراموشی سخن میگوید، اما در پایان اعتراف میکند که نمیتواند احساسات خود را نسبت به معشوق پنهان کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
