

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۹۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۹۴
گفتم سگ نفس را مگر پیر کنم
در گردن او ز توبه زنجیر کنم
زنجیر دران شود چو بیند مردار
با این سگ هار من چه تدبیر کنم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جنگی درونی اشاره دارد که با نفس خود دارد. او میخواهد با توبه و زنجیری که به گردن نفسش میاندازد، آن را tame کند. اما در پایان درمییابد که نفس سرکش و هار او همچنان خطرناک است و با این وضعیت نمیداند چه باید بکند. تناقض میان تلاش برای کنترل نفس و قدرت سرکشی آن، موضوع اصلی این شعر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
