

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۰۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۰۸
ما جان لطیفیم و نظر در نائیم
در جای نمائیم ولی بیجائیم
از چهره اگر نقاب را بگشائیم
عقل و دل و هوش جمله را بربائیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به لطافت و معنویت جان انسان اشاره میکند و میگوید که ما در قالب جسمی ظاهر شدهایم، اما حقیقت ما فراتر از آن است. این جان لطیف در دنیای مادی، در ظاهر خود را میسازد، اما در واقعیت، ما را نمیتوان به سهولت شناخت. اگر پردههای ظاهری را کنار بزنیم، عقل و دل و هوش تمام حقیقت را جذب و درک خواهند کرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
