

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۱۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۱۴
ما کار و دکان و پیشه را سوختهایم
شعر و غزل و دو بیتی آموختهایم
در عشق که او جان و دل و دیدهٔ ماست
جان و دل و دیده هر سه بردوختهایم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و معنای عمیق آن اشاره میکند. او از دنیای مادی و مشغلههای روزمره همچون کار و حرفه کنارهگیری کرده و تمام توجه و انرژیاش را به شعر و عشق معطوف کرده است. عشق برای او به گونهای است که جان و دل و دیدهاش همگی برای آن فدا شدهاند و او به این ترتیب به یک حالتی از عرفان و تعلق به عشق دست یافته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
