

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۲۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲۲
مائیم که دل ز جسم و جوهر کندیم
مهر از فلک و جهان اغبر کندیم
از کبر جهان سبال خود میمالید
از دولت دل سبلت او را کندیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به این موضوع میپردازد که ما از دنیای مادی و ظاهری دل بریدیم و از محبت به دنیا فاصله گرفتیم. در این راه، از عظمت و کبر دنیایی گذشتیم و به جای آن، به دولت و سیرت دل توجه کردیم. این تحول درون، ما را از بندهای دنیوی آزاد کرده و به حقیقتی عمیقتر رهنمون شده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
