

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۳۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۳۳
من خاک ترا به چرخ اعظم ندهم
یک ذره غمت بهر دو عالم ندهم
نقش خود را نثار عالم کردم
وز نقش تو من آب به آدم ندهم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ارزش عشق و محبت خود به محبوب اشاره میکند. او هرچه دارد، حتی خاک محبوب را به چرخ اعظم (قدر یا قدرت مطلق) نمیدهد و از غم او به اندازهای که به دو جهان ارزش داشته باشد، نمیگذرد. همچنین، شاعر بیان میکند که وجود و نقش خود را در جهان فدای محبوب کرده و حتی به آدم، که نماد بشریت است، آبی از وجود محبوبش نخواهد داد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
