

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۳۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۳۴
من درد ترا ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از درد و رنجی که به خاطر عشق و دوستیاش احساس میکند سخن میگوید و تأکید میکند که این درد را به راحتی رها نخواهد کرد. او نشان میدهد که این درد برایش ارزشمند است و حتی حاضر نیست برای فرار از آن، دل از دوست بکند. در واقع، این درد نه تنها نشانهای از محبت اوست بلکه به عنوان یادگاری از دوست در دل او باقی مانده است و ارزش قابل توجهی دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
