

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۷۲
بر غوشبک و قیربک و سالارم
با نصرت و با همّت و با اظهارم
گر کوه احد به خصمیَم برخیزد
آن را به سر نیزه ز جا بردارم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به قدرت و اراده خود اشاره میکند و بیان میکند که با همت و نصرت خود، قادر است بر هر سختی فائق آید. او از توانمندی خود میگوید و به قدری از خود مطمئن است که حتی میتواند کوههای بزرگ را هم به چالش بکشد. این احساس اعتماد به نفس و استقامت او، نشاندهنده عزم راسخش در برابر مشکلات و چالشهاست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
