

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۷۵
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به روی دوستان شاد شدیم
پایان حدیث ما شنو که چه بوَد
چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مرور مراحل زندگی خود میپردازد. ابتدا به دورهٔ کودکی و یادگیری نزد استاد اشاره میکند، سپس به روزهای شاد و همراهی با دوستان میپردازد. در پایان، به گذرای زندگی اشاره کرده و بیان میکند که مانند ابرها که به سرعت میآیند و سپس ناپدید میشوند، او نیز به سرعت از این دنیا رفته و نابود خواهد شد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
