رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۷۶
یک دم که ز دیدار تو یک سو افتم
از وسوسه اندیشه به صد کو افتم
از دیدن روی تو چنان گردانم
کز جنبش یک موی تو در رو افتم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از تأثیر عمیق و شگفت‌انگیز دیدار معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که لحظه‌ای بعد از دیدار معشوق، تمام افکار و وسوسه‌ها او را رها می‌کنند و تنها به زیبایی معشوق فکر می‌کند. قدرت تأثیرگذاری معشوق به حدی است که حتی احساس می‌کند با کوچک‌ترین حرکتی از او، به عالم دیگری سقوط می‌کند. این شعر حالتی از شیدایی و حیرت ناشی از عشق و Beauty معشوق را به تصویر می‌کشد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.