رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۸
آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
وز بی‌ادبی و جرم صد تو نگریخت
او را تو نگوی لطف، دریا گویش
بگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به ستایش یک شخص والامقام می‌پردازد که از افراد بد رفتار و بی‌ادب دوری کرده و به خوبی‌های خود شناخته می‌شود. شاعر از تفاوت میان محبت و لطف این شخص و نیات ناپسند دیگران سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چگونه او از زشتی‌ها فاصله گرفته است. به‌طور کلی، مضمون شعر بر فضا و خصائل نیکوی شخصیت اصلی تأکید دارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.