

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۸۳
آنکو طمع وفا برد بر شکران
بر خویش بزد عیب و نزد بر شکران
ور شکران نهاد انگشت به عیب
در هجر بسی دست گزد بر شکران
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موضوع وفا و خیانت اشاره میکند. او میگوید کسی که به وعدههای وفا طمع میبرد، باید به اشتباهات خود و عیوبش نگاهی بیندازد. همچنین، اگر معشوق به عیبها اشاره کند، در این برهۀ جدایی، آن عیبها و دردها در دل و جان او نفوذ میکند و تاثیر عمیقی بر او میگذارد. این شعر به نقدی بر روابط انسانی و انتظارات در عشق پرداخته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
