

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۸۵
احرام درش گیرد لافرمان کن
واندر عرفات نیستی جولان کن
خواهی که تو را کعبه کند استقبال
مایی و منی را به مِنیٰ قربان کن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مطرح کردن حالتی روحانی و عرفانی میپردازد. او از مخاطب میخواهد که خود را از قید و بندهای دنیوی آزاد کند و در عرفات، جایی که روحانیت و قرب الهی بیشتر حس میشود، جولان دهد. در نهایت، او دعوت میکند که برای نزدیکتر شدن به کعبه، خود را فدای عشق و محبت کند و بهسوی معنویت برود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
