رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۸۶
از بسکه برآورد غمت آه از من
ترسم که شود به کام بدخواه از من
دردا که ز هجران تو ای جان جهان
خون شد دلم و دلت نه آگاه از من
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از شدت غم و درد ناشی از دوری معشوق به آه و ناله افتاده است و نگران است که این غم و رنج به دست بدخواهان بیفتد. او از هجران معشوقش با قلبی پر از خون و ناراحت سخن می‌گوید، در حالی که معشوق هیچ اطلاعی از حال و وضعیت او ندارد. احساس درد عمیق و عدم شناخت معشوق از رنج‌های او، حال و هوای شعر را شکل می‌دهد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.