رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۰۶
ای دل چو شدی ز دست ، دستی می زن
دست از هوس عشوه‌پرستی می زن
گویی که چه ره زنم چو من دست زنم
چون نرگس مستش ره‌مستی می زن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از دل می‌خواهد که از هوس عشق و زیبایی‌های فریبنده دور شود. او به دل می‌گوید که مسیر مستی و عشق را برگزین و به دنبال یافته‌های واقعی باشد. در اینجا نرگس به عنوان سمبل زیبایی مردمی بازنمایی می‌شود و دل باید از عشق‌های غیر واقعی فاصله بگیرد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.