رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۰۹
ای روی تو باغ و چمن هر دو جهان
از جان تو زنده شد تن هر دو جهان
بشکستن تو شکستن هر دو جهان
ای ضعف تو ویران شدن هر دو جهان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و اهمیت وجود محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی و حیات دو جهان تنها از جان او نشأت می‌گیرد. او به شکستن محبوب به عنوان ویرانی و نهایت درد اشاره می‌کند، که برآیند آن، ویرانی تمام کائنات خواهد بود. از این رو، وجود محبوب نه تنها سبب حیات بلکه نقطه قوتی برای تمامی موجودات است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.