رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۲۱
ای گرسنهٔ وصل تو سیران جهان
لرزان ز فراق تو دلیران جهان
با چشم تو آهوان چه دارند به دست
ای زلف تو پای‌بند شیران جهان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به وصف تأثیر عشق و جمال معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که گرسنگان وصال او چگونه به سیران دنیا تبدیل می‌شوند. دلیران در فراق او لرزان و ناتوانند. او با اشاره به زیبایی معشوق، به این نکته می‌پردازد که چشم‌های او حتی رویاه‌ای مانند آهوان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد و زلف او باعث اسارت شیران می‌شود. در واقع، تأثیر عشق و beauty او بر همه موجودات بارز است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.