

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۲۴
ای مجمع دل راه پراکنده مزن
زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن
ای دل لب خود را که زند لاف بقا
جز بر لب آن ساغر پاینده مزن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دل هشدار میدهد که از پراکندگی و حواشی دوری کند. او به دل میگوید که همچون زخمی پریشان نشود و بر آنچه که پایدار نیست تأکید نکند. همچنین از دل میخواهد که تنها بر ساغر بقا و جاودانگی تمرکز کند و به بقیه کلامها و ادعاها اهمیتی ندهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
