

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴۵
تا روی تو قبلهام شد ای جان جهان
نز کعبه خبر دارم و نز قبلهٔ نشان
با روی تو رو به قبله کردن نتوان
کاین قبلهٔ قالبست و آن قبلهٔ جان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر مضمون را به عشق و محبت الهی گره میزند و به این نکته اشاره میکند که توجه به محبوب اصلی، یعنی معشوق حقیقی، از هر مکان مذهبی و مقدسی مهمتر است. او بر این باور است که دیدن چهره محبوب و توجه به او ارزش بیشتری دارد و نمیتوان عشق واقعی را تنها به مکانهای ظاهری محدود کرد. در واقع، روحانیت و انس با معشوق بر تمام مناسک و مکانهای مقدس برتری دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
