

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۶۲
در پوش سلاح وقت جنگ است ای جان
اندیشه مکن که وقت تنگ است ای جان
بگذر ز جهان که جمله رنگست ای جان
هر گوشه یکی موش و پلنگ است ای جان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر نگاهی به جنگ و جدال در زندگی دارد و به جان میگوید که در این زمان نباید به اندیشه و تفکر بپردازد، زیرا وقت محدود است. او تاکید میکند که باید از زرق و برق دنیا و رنگها گذر کرد، چرا که در هر گوشهای از این دنیا خطراتی مانند موش و پلنگ lurking کردهاند. پیام اصلی به سمت هوشیاری و احتیاط در مواجهه با چالشهای زندگیست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
