

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۷۶
دیدم رویت بتا تو روپوش مکن
پنهانی ما تو بادهها نوش مکن
هر چند دراز کرده بد گوی زبان
ای چشم و چراغ عاشقان گوش مکن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از معشوق خود میخواهد که خود را پنهان نکند و در برابر عشق بیپرده و آشکار باشد. او به معشوق میگوید که از نوشیدن بادهها به دور نباشد و نگذارد مشکلات یا حرفهای بد دیگران در عشق او تاثیر بگذارد. او همچنین به اهمیت خود واقعی در عشق اشاره میکند و خواهان صداقت و روشنایی در رابطه است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
