

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۸۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۸۸
شمع ازلست عالم افروزی من
زان شاهد اعظم است پیروزی من
بیشاهد و شمع ازل چون باشم
آری چکنم چو این بود روزی من
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به روشنایی و زیبایی وجود خود اشاره میکند که ناشی از وجود یک شاهد عالی است. او میگوید که شمع وجودش به روشنایی عالم کمک میکند و پیروزیاش نیز در سایهی آن شاهد است. در نهایت، او میپرسد که بدون آن شمع و شاهد چه معنایی برای زندگیاش باقی میماند و چنین روزی را نمیتواند تحمل کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
