

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۰۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۰۹
معشوق من از همه نهانست بدان
بیرون ز کمان هر گمانست بدان
در سینهٔ من چو مه عیانست بدان
آمیخته با تنم چو جانست بدان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به گونهای عمیق و عشقورزانه از معشوق خود سخن میگوید. معشوق او در عین حال که از دید دیگران پنهان است، در درون او به وضوح وجود دارد و هویتی عمیق و متصل با جان او دارد. این عشق نه تنها در قلب او بلکه در تمام وجودش احساس میشود و همانند جان اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
