

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۱۱
من بیرخ تو باده ندانم خوردن
بیدست تو من مهره ندانم بردن
از دور مرا رقص همی فرمائی
بیپردهٔ تو رقص ندانم کردن
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ارتباط عمیق و وابستگی خود به معشوق اشاره میکند. او میگوید که بدون حضور معشوق، نمیتواند از لذتهای زندگی همچون شراب و رقص بهرهمند شود. حسرت دوری از معشوق و پیامدهای آن بر هیچ یک از تجربیات او سایه انداخته و بدون او تمام این لذتها بیمعنا به نظر میرسند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
