رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۳۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۳۵
از گنج قدم شدیم ویرانهٔ او
ز افسانهٔ او شدیم افسانهٔ او
آوخ که ز پیمان و ز پیمانهٔ او
کس خانهٔ خود نداند از خانهٔ او
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به تجلیاتی از عشق و معرفت درونی اشاره می‌کند و می‌گوید که ما با قدم‌های خود، به ویرانه‌ای از حقیقت پیوسته‌ایم. او از حالتی رنج‌بار سخن می‌گوید که در آن، افسانه‌ها و داستان‌های عشق و زیبایی به واقعیت تبدیل می‌شوند. در این مسیر، او از پیمان‌ها و وعده‌ها یاد می‌کند و اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند نسبت به حقیقت وجود خود و خویش آگاهی پیدا کند و درک کند که مسکن اصلی او در کجاست.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.