

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۴۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۴۵
ای در دل من میل و تمنا همه تو
واندر سر من مایهٔ سودا همه تو
هرچند بروی کار در مینگرم
امروز همه توئی و فردا همه تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و دلبستگی خود به معشوق اشاره میکند. او احساس میکند که تمام آرزوها و خواستههای او معطوف به معشوق است و در هر حالتی، چه در حضور و چه در غیاب او، تنها تصویر معشوق در ذهن و دلش باقی مانده است. این عشق تا حدی عمیق و تمامعیار است که شاعر میگوید هر روز و هر لحظه، معشوق در زندگیاش حضور دارد و او را از افکار و احساساتش جدا نمیکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
