

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۵۲
ای عارف گوینده، نوائی برگو
یا قول درست، یا خطائی برگو
درهای گلِستان و چمن را بگشای
چون بلبلِ مست، ز آشنائی برگو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از عارف میخواهد که نغمهای بزند و یا سخنی حق بگوید و یا خطا را بیان کند. او از عارف میخواهد که درهای گلستان و چمن را بگشاید تا بلبل مست از رابطهاش با معشوق، آوازی محبتآمیز سر دهد. با این درخواست، شاعر به جستجوی زیبایی و حقیقت در کلام عارف اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
