

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۵۳
ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو
وز مجلس ما ملول و مهجور مشو
انگور عدم بدی شرابت کردند
واپس مرو ای شراب انگور مشو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از یار و محبوب خود میخواهد که از او دور نشود و از مجلس او خسته و دورافتاده نرود. او با اشاره به شرابی که از انگور عدم تهیه شده، به محبوب میگوید که مانند این شراب به دور نرود و واپس نیافتد. در حقیقت، این شعر نگاهی به ارتباط عمیق و نیاز به نزدیکی عاشق و معشوق دارد و اهمیت حضور محبوب را در زندگی عاشق بیان میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
