

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲
خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو
آنگه تو چنان شوی که بودی با من
آنگاه چنان شوم که بودم با تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دوستی و همراهی اشاره میکند و میگوید اگر میخواهی در کنار ما آرام و خوشحال باشی، باید از وسوسهها و دغدغههای درونیت فاصله بگیری. با این کار، به آرامش و حالت واقعی خود برخواهی گشت و من نیز به وضعیت پیشین خود برمیگردم. در نهایت، این پیوند و همنشینی به خوشحالی و آرامش هر دو طرف منجر میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
