

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷۰
زاندم که شنیدهام نوای غم تو
رقصان شدهام چو ذرههای غم تو
ای روشنی هوای عشق تو عیان
بیرون ز هواست این هوای غم تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از تأثیر عمیق عشق و غم معشوقهاش سخن میگوید. او با بیان احساساتش، به نوعی سرگشتگی و شور و شوق ناشی از غم عشق اشاره دارد. در این شعر، هوای عشق معشوق، مانند نوری در دل شاعر درخشیده و او را به رقص درآورده است، به طوری که غمش فراتر از یک احساس عادی میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
