رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷۱
سر رشتهٔ شادیست خیال خوش تو
سرمایهٔ گرمیست مها آتش تو
هرگاه که خوشدلی سر از ما بکشد
رامش کند آن زلف خوش سرکش تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ تاثیر شادی و خوشبختی ناشی از خیال و یاد محبوب است. شاعر بیان می‌کند که اندیشهٔ خوش محبوب، منبع شادی و نشاط اوست و گرما و روشنی زندگی‌اش را تأمین می‌کند. هنگامی که این خوشدلی در دل شاعر رسوخ می‌کند، زلف‌های محبوبش او را به آرامش و سرمستی می‌آورد. این شعر تصویر زیبایی از عشق و تأثیر آن بر روح و احساسات انسان را به نمایش می‌گذارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.