

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳
صد داد همی رسد ز بیدادی تو
در وهم چگونه آورم شادی تو
از بندگی تو سرو آزادی یافت
گل جامهٔ خود درید ز آزادی تو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به بیداد و شکیبناپذیری عشق اشاره میکند که همواره درد و رنجی را به دلش وارد میآورد. در عین حال، خود را در بند عشق مییابد، اما این بندگی برای او آزادی به ارمغان میآورد. در نهایت، شاعر از این آزادی عشق سخن میگوید که حتی در از دست دادن خود، به تجربهای زیبا و عمیق دست یافته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
