

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷۴
عشقست که کیمیای شرقست در او
ابریست که صد هزار برقست در او
در باطن من ز فرّ او دریائیست
کاین جملهٔ کاینات غرقست در او
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با توصیف عشق به عنوان کیمیای شرق، آن را نیرویی عظیم و پرقدرت معرفی میکند که در وجودش به شکلی عمیق و خلاقانه تجلی یافته است. عشق به مثابه ابر و نور درخشندهای معرفی میشود که در وجودش دریاهایی از وجود و احساسات نهفته است. در نهایت، شاعر به غرق شدن همه کائنات در این عشق اشاره میکند که نشاندهندهی قدرت بینظیر آن است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
